Sinds 2025, het aanvangsjaar van de Arizona-regering, trekt een grootschalige sociale beweging door het land. Vakbonden, het maatschappelijk middenveld en burgerbewegingen ontketenen zo al maandenlang hun achterban, met een aaneenrijging van actiedagen, stakingen en nationale betogingen als gevolg. En ook tijdens de nationale betoging op 12 mei toonde de brede sociale beweging zich van zijn meest dynamische kant.

Tienduizenden mensen kwamen samen in Brussel om de antisociale maatregelen van de Arizona-regering aan te klagen. In de straten van de hoofdstad blijft de woede onverminderd groot. “Arizona, we moeten er niks van weten”, scanderen tal van betogers. De besparingspolitiek en de voortdurende aanvallen op de openbare diensten, de gezondheidszorg en de pensioenen krijgen zware kritiek te verduren. Achter elke slogan schuilt eenzelfde gedeeld gevoel van boosheid.

De menigte kleurde niet alleen rood, groen en blauw, de drie vakbondskleuren, maar ook tal van jongerenorganisaties, zorgverleners, werknemers uit de openbare diensten en organisaties van het maatschappelijk middenveld waren talrijk aanwezig. De mobilisatie toonde zich zo hemelsbreed, gedragen door een veelheid aan sociale eisen.

“Ze weten niks over ons dagelijks leven”

We lopen even mee met Hassan, al jarenlang delegee bij Horval. Trots vertelt hij ons dat hij ondertussen aan zijn vijfde mandaat toe is. En trots is hij ook opnieuw van de partij op deze nationale betoging. “Ik ben hier onder meer vanwege de pensioenhervorming. Ik heb het gevoel dat ze binnen deze regering niet weten wat arbeiders dagelijks meemaken – en hoeveel ze lijden onder de druk van de samenleving. Ze beseffen niet dat het onmogelijk is om tot 67 jaar te werken. Daarbovenop willen ze ons nog een malus opleggen. Daarom ben ik hier en daarom zijn we vandaag met zo velen.”

Dovemansregering

Enkele meters verder deelt Dina, afgevaardigde van de Algemene Centrale, dezelfde bezorgdheid. “Deze regering viseert met haar pensioenplannen vooral vrouwen. Ze worden langs alle richtingen aangevallen. Ook met de centenindex! Ik sta hier dus vandaag om de rechten van alle vrouwen te verdedigen!”

De toon is gezet. Er wordt luidkeels geroepen. De slogans vliegen je om de oren. Net zoals opzwepende muziek en enthousiasmerende danspassen deel uitmaken van de betoging. Hier wordt de boosheid van de menigte op 75.000 verschillende manieren uitgedrukt. Tegenover een regering die de kop in het zand steekt, terwijl het volk met het water aan de lippen staat.

Steve, eveneens delegee bij de Algemene Centrale, deelt hetzelfde gevoel als de rest van de betogers: “Of het nu gaat over de pensioenleeftijd of de jacht op langdurig zieken, het gaat hier stuk voor stuk om compleet antisociale maatregelen, die we simpelweg niet kunnen aanvaarden.”

“Na vijfenveertig jaar werken zijn veel werknemers volledig uitgeput.”

— Bert Engelaar, ABVV-Voorzitter

Op het podium nam ook ABVV-voorzitter Bert Engelaar het woord. “Na vijfenveertig jaar werken zijn veel werknemers volledig uitgeput. Arbeiders met kapotte ruggen. Verpleegkundigen die volledig opgebrand zijn. Nachtarbeiders die fysiek gebroken zijn. En dan komt er een minister af die rustig uitlegt dat de motor nog enkele honderdduizenden kilometers extra moet meegaan. Zelfs op een autokerkhof worden oude wrakken met meer respect behandeld.”

Eén ding wordt stilaan duidelijk: deze sociale beweging is er één van lange adem. Een ongeziene mobilisatie die mensen uit alle hoeken van de samenleving samenbrengt, samen verenigd, tegen het beleid van de Arizona-regering.

Betoging in beeld