In de nacht van 28 op 29 mei nam de Kamer de omstreden Pensioenhervormingswet van de Arizona-regering aan. De maatregelen treden vanaf 2027 in werking. Een zoveelste onrechtvaardige hervorming, met retroactieve tentakels, die als een bulldozer door onze sociale zekerheid gaat. De Nieuwe Werker sprak met federaal secretaris en pensioenexpert Raf De Weerdt.
Hoe je het ook draait of keert, deze pensioenhervorming is de grootste achteruitgang van sociale rechten van de afgelopen 80 jaar. In grote lijnen wordt er een bonus-malussysteem (de “Jambonmalus”) in het leven geroepen, waarbij werknemers die hun leven lang hebben gewerkt, gestraft worden. Ook wanneer ze opgebrand zijn.
Verder wordt ook de definitie van een loopbaanjaar retroactief aangepast van 104 naar 156 gewerkte dagen. Waardoor heel wat mensen niet langer aan de voorwaarden voor het vervroegd pensioen voldoen, waar 42 effectieve loopbaanjaren voor nodig zijn. Dit treft vooral vrouwen ongenadig hard, aangezien ze vaker deeltijds werken, vaak om huishoudelijke taken op zich te nemen.
Omstreden voor een reden
Raf De Weerdt, federaal secretaris van het ABVV, volgt het pensioendossier op de voet. Hij ziet de hervormingen niet met lede ogen aan, want ondertussen wordt er gewerkt aan een beroep bij het Grondwettelijk Hof.
Mensen met een ‘modelloopbaan’ en zelfstandigen blijven in principe buiten schot. Wat wil dat zeggen over hoe de Arizona-regering naar burgers kijkt?
Raf De Weerdt: “Het is heel duidelijk dat deze regering er alleen is voor mensen die erin slagen een volledige loopbaan zonder enige tegenslag af te werken. Heb je onderweg toch pech? Dan krijg je de rekening gepresenteerd.”
“Zelfstandigen blijven buiten schot want die krijgen wel voordelen zonder dat hun bijdragen worden verhoogd. Werknemers trekken aan het kortste eind. Ze ontvangen minder en krijgen een malus aan hun been. Het toont duidelijk aan dat deze regering weinig mededogen heeft met de bevolking.”
“Tot nu toe was het binnen de sociale zekerheid altijd de regel dat je bij pech geen twee keer gestraft wordt. De eerste keer word je gestraft door de pech zelf, maar nu krijgen de mensen alsnog een tweede keer pek en veren over zich wanneer ze met pensioen willen gaan. Omdat ze niet aan genoeg gewerkte of gelijkgestelde dagen komen.”
“Dat is een zeer drastische koerswijziging ten opzichte van het vorige beleid, dat soms ook hard was en ook hervormingen doorvoerde. Maar lang niet zo hard als nu het geval is.”
“Het is heel duidelijk dat deze regering er alleen is voor mensen die erin slagen een volledige loopbaan zonder enige tegenslag af te werken”
Raf de weert, federaal secretaris ABVV
Wat is in de ogen van deze regering een ‘modelloopbaan’?
“Deze regering ziet een modelloopbaan als iemand die op 18-jarige leeftijd, direct van de schoolbanken, of misschien op 22-jarige leeftijd na het behalen van een universitair diploma, meteen aan de slag gaat. Daarna werk je onafgebroken tot aan de wettelijke pensioenleeftijd, 66 of 67 jaar. En als je toch wat eerder stopt, ben je in hun ogen eigenlijk al een profiteur.”
De pensioenhervorming verandert heel wat regels retroactief. Is er iets dat mensen kunnen doen?
“De wet is gestemd en zal in het staatsblad gepubliceerd worden. Als individu kan je daar dus eigenlijk niets tegenin brengen. Als vakbond zullen wij toch juridische procedures bij het Grondwettelijk Hof ondernemen om onder andere de retroactiviteit van de hervorming aan te vechten. Als we daarin ons gelijk halen, dan zal de rechtzetting moeten gebeuren voor alle mensen die benadeeld zijn geweest.”
“Verder kunnen mensen wel hun onvrede uiten en met ons mee op straat komen. Om te laten zien dat ze het oneens zijn met de beslissingen en zo druk uit te oefenen.”
De hervorming oogt door zijn retroactieve veranderingen, uitzonderingsregels, bonus-malussysteem … bijzonder complex. Ziet de regering zelf wel nog de bomen door het bos?
“Om te beginnen denk ik dat minister van Pensioenen Jan Jambon nooit de bomen door het bos gezien heeft. Hij is absoluut niet thuis in het pensioendossier en dat is nog zacht uitgedrukt. Als je de eerste voorstellen zag, waarbij moederschapsrust niet meegenomen zou worden voor de berekening van het aantal gelijkgestelde dagen … dat was absoluut ongezien in de sociale zekerheid.”
“Hij heeft dus geen voeling met de materie. Ik denk anderzijds dat het ook niet de hoofdbekommernis van deze regering is om een transparant en objectief systeem neer te zetten. Ze willen een systeem neerzetten waarin zoveel mogelijk bespaard kan worden, waarbij mensen bestraft worden, omdat ze pech hebben gehad of omdat ze durven vroegtijdig met pensioen te gaan.”
“De Jambonmalus bestaat enkel en alleen om mensen zo weinig mogelijk pensioen te moeten geven. Als daar dan wat complexiteit uit volgt, dan is dat voor hen bijzaak. Hakken en snoeien is de doelstelling.”

“Jan Jambon is niet thuis in het pensioendossier. En dat is nog zacht uitgedrukt.”
— Raf De Weerdt, Federaal secretaris ABVV
Wie wordt het meest geviseerd met deze hervormingen?
“Het is onomstotelijk dat vrouwen de grootste verliezers zijn. De uitschuiver van Jan Jambon over dat “vrouwen hun gedrag maar moeten aanpassen” spreekt boekdelen over de wereldvreemdheid van deze man. En ook de cijfers spreken voor zich, de Jambonmalus treft 37% van de vrouwelijke werknemers tegenover 14% van de mannen.
In het najaar van 2026 wordt een annulatieverzoek ingediend bij het Grondwettelijk Hof. Midden 2028 zouden we daar een uitspraak over kunnen verwachten. Op welke basis wordt de onwettigheid van de pensioenhervorming beargumenteerd?
“In principe zijn er vier sterke argumenten waarmee we naar het Grondwettelijk Hof willen stappen.”
“Het eerste argument, dat we met deze rechtse regering al vaak hebben moeten inroepen, is artikel 23 van de grondwet, het zogenaamde standstillprincipe dat stelt dat rechten niet zomaar mogen worden teruggeschroefd. Want het gaat hier wel duidelijk om een achteruitgang van mensen hun rechten. Mensen zullen langer moeten werken voor minder pensioen.”
“De Arizona-regering doet haar uiterste best om dat te counteren. Ze hebben een advocatenkantoor ingehuurd om een rapport van 218 pagina’s te schrijven, waarin ze proberen hun hervormingen te verdedigen. Dat is op zijn minst ongebruikelijk.”
“Het tweede argument is discriminatie. Dit is geen genderneutrale hervorming – vrouwen worden extra hard getroffen. Dat staat buiten kijf. Vrouwen werken vaker deeltijds, om bijvoorbeeld niet bezoldigde taken op zich te nemen. Door vrouwen voor die inzet te straffen, worden ze indirect gediscrimineerd.”
“Het derde argument is de retroactiviteit. Dat hangt ook samen met het standstillprincipe, maar we willen dat toch als een apart punt naar voren schuiven. Ze pakken mensen eigenlijk op beslissingen die ze in het verleden hebben genomen, waarbij ze destijds in orde waren voor hun loopbaanjaren, maar nu niet meer.”
“De vierde reden gaat over het feit dat mensen de tijd moeten hebben om zich aan te passen aan zo’n hervorming en dat is absoluut niet het geval. Hier is geen sprake van een degelijke overgangsperiode. De voorziene overgangsmaatregelen zijn zeer beperkt.”
In de tussentijd: welk advies kunnen we meegeven aan mensen die getroffen zijn door de pensioenhervormingen?
“Het beste wat je nu kunt doen is jezelf goed informeren. Door de hervormingen zullen de pensioendiensten hun interne systemen, waaronder MyPension, moeten aanpassen. Dat komt erop neer dat heel wat informatie voor minstens een aantal maanden niet beschikbaar zal zijn.”
“Er zal in die periode geen vroegst mogelijke pensioendatum worden weergegeven, net zoals dat er geen informatie over het bedrag van het pensioen ter beschikking zal zijn. Ook over een eventuele malus zal je niks te weten komen. Het is koffiedik kijken en dat maakt het dus stresserend voor mensen. Dat neemt niet weg dat het belangrijk is om je pensioenaanvraag ongeveer 8 maanden voor de mogelijke ingangsdatum in te dienen. Je krijgt dan een antwoord van de pensioendienst 4 maanden voor de ingangsdatum. Het is ook nog altijd mogelijk om de aangegeven datum op een later tijdstip aan te passen.”
“Ga zeker langs bij je lokale ABVV-kantoor als je je wilt informeren. Zo kan je samen met onze pensioenexperten kijken wat er voor jou in het verschiet ligt.”

Hoe is de toestand van het pensioendossier van het rollend personeel Nmbs? Hoe komen zij voor in de wet? En hoe kan er hier geprocedeerd worden? Mvg Peter Eeckhout
Dank voor dit heldere artikel. Het verwoordt precies de onzekerheid waar veel mensen vandaag mee zitten.
Ik behoor tot de generatie die volgens de oude regels de komende jaren met vervroegd pensioen zou kunnen gaan. Vóór de hervorming gaf mypension een concrete vroegste pensioendatum. Vandaag is die verdwenen en blijft vooral onzekerheid over.
Volgens de nieuwe telling voldoe ik wel aan de vereiste dagen, maar vraag ik me af of ik nog wel aan het vereiste aantal loopbaanjaren zal komen. Zonder een duidelijke simulatie is het onmogelijk om nog te weten waar je werkelijk aan toe bent. Dat zorgt voor veel onrust.
Wat mij misschien nog het meest raakt, is de impact op vrouwen. Velen hebben jarenlang bewust deeltijds gewerkt om voor hun kinderen te zorgen of hun gezin draaiende te houden. Dat was geen luxe of gemakzucht, maar vaak een noodzakelijke keuze binnen het gezin. Intussen zijn heel wat van die vrouwen gescheiden en dragen ze de financiële gevolgen alleen. Ze hadden tijdens hun loopbaan vaak al een lager loon, bouwen daardoor een lager pensioen op en dreigen nu ook nog eens langer te moeten werken of een pensioenvermindering te krijgen. Dat vergroot het risico op armoede voor een groep die vandaag al financieel kwetsbaarder is.
Voor mij gaat dit niet alleen over pensioen, maar ook over rechtszekerheid. Ik heb begrip voor het feit dat een regering nieuwe regels wil invoeren voor de toekomst. Dat is een politieke keuze waarover je van mening kunt verschillen. Maar de spelregels wijzigen voor loopbaanjaren die tientallen jaren geleden al zijn gepresteerd, voelt fundamenteel onrechtvaardig. Mensen hebben hun leven georganiseerd op basis van de regels die toen golden. Die achteraf veranderen, tast het vertrouwen in de overheid aan.
Nieuwe regels? Prima. Maar laat die dan gelden voor loopbaanjaren die vanaf de invoering van de wet worden opgebouwd. Dan kan je daar zelf ook nog een gepaste actie aan koppelen. Wie tientallen jaren geleden keuzes heeft gemaakt volgens de toen geldende regels, mag daarvoor vandaag niet achteraf worden afgestraft.
Los van ieders politieke overtuiging zou elke burger erop moeten kunnen vertrouwen dat de overheid voorspelbare en betrouwbare regels hanteert. Rechtszekerheid is geen gunst, maar een basisprincipe van een rechtsstaat.
janbon is niet thuis in het dossier wel gooi hem dan buiten hij kan de job niet aan dan en als werknemer je ding niet doen is ontslag bij hem moet dat dan ook gelden !!!!
Als alleenstaande kinderloze vrouw heb ik een 15-tal jaren 13 – 14 uur per dag gewerkt maar het was een contract met een 40-uren werkweek dus alle overuren telden niet mee en werden ook niet betaald voor deze functie. Dat zijn feitelijk 2 voltijdse jobs. Hiermede in een zware burnout terecht gekomen en terug een minder zware functie opgenomen. Doordat mijn vader Alzheimer kreeg en mijn moeder mijn hulp inriep kon ik enkel nog tussendoor tijdelijke interim contracten aannemen voor thuiswerk maar dat werd uiteindelijk ook te moeilijk door de hoge zorglast. Toen mijn vader, na 5 jaar, stierf heb ik terug enkele jaren voltijds gewerkt tot mijn moeder ziek werd. In het kader van zorgwonen ben ik dan bij haar ingetrokken voor 10 jaar en heb ik ook terug, in het begin, interim thuiswerk opgenomen. Totdat de zorg te zwaar werd en het werk moest opgeven, dus tot zij is gestorven in 2024. Als alleenstaande vrouw brengt dit heel wat (financiële) moeilijkheden en onzekerheden met zich mee. Nu met de nieuwe maatregelen zijn deze onzekerheden legio wat extra stress meebrengt en mijn gezondheid sterk ondermijnt met een derde burnout als gevolg. Maar ondanks mijn ziekte ben ik terug voltijds aan het werk maar kan de huishoudelijke taken er niet bij nemen en eten maken voor mezelf lukt meestal nog net. Het is te laat maar nu heb ik mijn les geleerd en ik raad alle jonge vrouwen aan om voltijds te blijven werken en NOOIT voor hun man, ouders of kinderen ALLEEN te zorgen. Want hiervoor betaal je een veel te hoge prijs! Niemand gaat jou helpen, en zeker de regering niet, in tegendeel. Ze duwen je nog wat verder en dieper in de put, je staat er uiteindelijk alleen voor. Ik wens nog heel veel sterkte aan alle vrouwen.