Door de hittegolf van de afgelopen weken treden we de zomervakantie niet met overdreven frisheid tegemoet. Aan de politieke rechterzijde leek de hitte soms zelfs een negatieve impact te hebben op de breincapaciteit. De realiteit van zo vele gezinnen die niet aan de hitte kunnen ontsnappen, stoot daar op bijzonder veel onbegrip. En tot smakeloze grappen om de problematiek te bagatelliseren. Niet iedereen heeft zomaar de mogelijkheid om – fris pintje in de hand – plaats te nemen langs (of in) het zwembad.

Toch hopen we dat jullie even op adem kunnen komen. Daarvoor dient de zomervakantie. We doen het wat rustiger aan en nemen eindelijk wat tijd voor onszelf en voor onze naasten. Na maanden van sociaal protest, onderhandelingen, betogingen … verdient iedereen een moment van rust. Geniet ervan!

Begroting

We zullen deze zomer toch met argusogen het nieuws in de gaten houden. De inkt van de pensioenknoeiboel is nog niet droog of de Arizonaregering begint aan de begrotingsoefening. Een “col buiten categorie”, zoals sommigen het beschrijven. De regering gaat op zoek naar 7 miljard euro. Wie trekt het peloton op gang en draagt de bidons? En wie blijft vooral in het wiel en uit de wind?

Voor sommige politici is het antwoord helder en voor werknemers volgt een koude douche. Die laatste zullen zich serieus flexibel in bochten mogen wringen. Ziek? Hop hop, ga toch maar snel weer aan ’t werk! De openbare diensten waar de hele bevolking op rekent? Dat mag toch allemaal een beetje minder. Pensioenen? Ook daarvoor draait de snoeischaar overuren. En de koopkracht van de mensen? Tja, dat zal toch even moeten wachten. “Er is geen alternatief”, je weet wel.

Index

Ondertussen is de geplafonneerde index al een realiteit. Honderdduizenden werknemers, ambtenaren en uitkeringsgerechtigden zien hun koopkracht dalen. Dat verlies achtervolgt hen als een sneeuwbal de rest van hun loopbaan én hun verdere leven. Vakbonden lusten deze indexsprong light natuurlijk niet. Maar zelfs werkgevers stonden er deze keer negatief tegenover, omwille van hun eigen redenen. Maar de regering? Die trok er zich niets van aan en zette door.

Bij vrijwel elk arbeidsmarktvoorstel is de filosofie dezelfde: sociale afbraak verkopen als “modernisering”. Annualisering van de arbeidstijd. Steeds variabelere werktijden. De veralgemening van flexi-jobs. Uitbreiding van nachtwerk.

Wij verwerpen deze maatschappijvisie. In een tijd waarin sommigen proberen werknemers tegenover uitkeringsgerechtigden te plaatsen, jongeren tegenover gepensioneerden, zieken tegenover werkenden of de publieke sector tegenover de privésector, kiezen wij juist voor het tegenovergestelde: samenbrengen. Want de antwoorden op de grote uitdagingen van onze tijd —  sociaal, economisch, ecologisch of democratisch — kunnen alleen maar collectief zijn. “Iedereen aan boord” luidde onze congresslogan.

Kompas

Samen met honderden afgevaardigden uit het hele land en over alle sectoren heen zetten we tijdens dit democratisch hoogtepunt ons kompas op scherp voor de komende vier jaar. Je leest er meer over in ons dossier.

We doen concrete voorstellen. Ons Plan B toont dat er een alternatief is voor de broeksriempolitiek, gebaseerd op rechtvaardige belastingen. Want ook de breedste schouders moeten hun eerlijk deel bijdragen. We tonen dat de sociale zekerheid beschermt in plaats van verzwakt. Openbare diensten zijn niet zomaar een kostenpost om op te besparen maar een essentiële pijler van een samenleving waarin het de moeite waard is om te leven. Wanneer vakbonden weer kunnen onderhandelen over échte loonsverhogingen, genieten werknemers van de rijkdom die ze elke dag creëren.

Dat geeft al een eerste beeld van hoe we de “begrotingsinspanning” kunnen realiseren.

Ons congres was een mooi moment van samenzijn en samen bouwen. Met een duidelijk en ambitieus toekomstproject. Met de wind in de zeilen trotseren we de uitdagingen.

Geniet dus van de zomer. Rust uit, breng tijd door met je dierbaren en laad je batterijen weer op. Maar houd je ogen open en je vuist omhoog. Want als het nieuwe seizoen begint, zullen we meer dan ooit standvastige, solidaire en vastberaden werknemers nodig hebben. De seizoenen gaan voorbij. De strijd gaat door.

Bert Engelaar & Selena Carbonero Fernandez