1 mei is onze dag. Ons feest. Jullie feest! Maar we maken ons geen illusies: het is vooral een dag van strijd, en ook een historische dag voor werknemers. Het is een dag om samen te komen, om onze waarden opnieuw in de verf te zetten, maar ook om onze vastberadenheid te tonen. Onze sociale verworvenheden werden ons immers niet zomaar in de schoot geworpen. Elke stap – groot of klein – op de weg naar sociale rechtvaardigheid werd afgedwongen.

Al meer dan een jaar voeren we een marathon van strijd. Ondanks de moeilijke omstandigheden, ondanks de herhaalde aanvallen op onze sociale rechten en op de democratie, is er één ding dat we zonder aarzelen moeten benadrukken: elke stap die we zetten, op straat, in het parlement, in de media, is een stap naar nieuwe overwinningen.

Ja, we verzetten ons. Ja, we hebben bepaalde asociale maatregelen teruggedrongen. Ja, onze mobilisaties hebben impact.

Dat optimisme is niet naïef. Het is een kracht. Verandering is mogelijk. We rusten niet op onze lauweren in het licht van de asociale regeringsmaatregelen die werknemers viseren. Het discours van “er is geen alternatief”, daar doen wij niet aan mee. Alternatieven zijn er wel degelijk. We hebben ze berekend en op tafel gelegd.

Ons recept? De middelen halen waar ze werkelijk te vinden zijn. Grote vermogens eerlijk laten bijdragen. Een einde maken aan nutteloze fiscale voordelen. Ons systeem weegt vandaag veel te zwaar voor werknemers. Het evenwicht is totaal zoek.

Onmogelijk? Niks daarvan. Ongeloofwaardig? De cijfers hebben we nochtans aan onze zijde.

Onze boodschap klinkt eendrachtig en luid, op straat, in bedrijven, tijdens onderhandelingen. We willen dit verhaal naar het parlement brengen, daarom lanceerden we een petitie voor rechtvaardige belastingen en een grotere bijdrage van de sterkste schouders.

Kameraden, op deze 1 mei is ons optimisme zichtbaar, rood, mooi. We gaan door. We blijven niet bij de pakken zitten. Integendeel, wij schakelen een versnelling hoger.

Onze eeuwige dank gaat uit naar iedereen die dit mogelijk maakt: de vakbondsafgevaardigden, militanten en sympathisanten, collega’s en vrienden. Iedereen die zich elke dag op het terrein inzet, niet panikeert maar organiseert en mobiliseert. Jullie inzet is het kloppende hart van onze actie en van onze overwinningen.

1 mei herinnert ons aan wie we zijn, allemaal samen. Samen sterk. Het volgende hoofdstuk schrijven we nu. Afspraak op 12 mei voor een nationale betoging.

Bert Engelaar & Selena Carbonero Fernandez